Poznańscy ułani słynni we włoskiej Ankonie. Mieszkańcy do dziś zajadają się "la polacca"
To rogal.
Historię wypieku, który do dziś jest popularny we włoskim regionie Marche, przypomina poznański magistrat. Rogal "la polacca" wyróżnia się lukrową polewą oraz nadzieniem z marcepanem lub pastą migdałową. Jest nieco większy od tradycyjnego włoskiego cornetto. A zaczęło się w czasie, gdy żołnierze, głównie z Polski, stacjonowali w Ankonie. Wówczas wojskowy piec przygotowywał dla nich pożywne śniadania. Polacy chcieli, by rogale miały lukier. - Za przywiezienie tego przysmaku do Włoch odpowiadali Ułani Poznańscy. Służyli w siłach generała Władysława Andersa, które w 1944 roku wyzwoliły Ankonę oraz kilkanaście innych miejscowości w regionie Marche - wyjaśniają urzędnicy.
Rogal może nieznacznie przypominać tego Świętomarcińskiego, ale różni się smakiem. Do ciasta wykorzystuje się jajka, masło, cukier i naturalne aromaty. - Po wyrobieniu dzieli się je na trzy części, a następnie za pomocą rękawa cukierniczego nakłada nadzienie migdałowe. Po uformowaniu rogaliki trafiają do pieca. Gotowe wypieki pokrywa się polewą przygotowaną z ciemnego cukru, rumu i wody. Cały proces zajmuje kilka godzin.


