Wiadukty nad trasą PST w kiepskim stanie. Rowerowy Poznań apeluje o szereg zmian w ramach remontu

Zdaniem organizacji, zmiany są konieczne by poprawić funkcjonalność.

Na początku września pisaliśmy na epoznan.pl o stanie technicznym wiaduktów nad trasą PST. Stan wiaduktów i mostów ocenia się w 6-stopniowej skali punktowej od 0 do 5. Piątka to stan "odpowiedni" - bez uszkodzeń i zanieczyszczeń. Czwórka to stan "zadowalający" - pojawiają się pierwsze objawy uszkodzeń czy zanieczyszczeń wpływające na estetykę obiektu. Trójka to stan "niepokojący" - obiekt wykazuje uszkodzenia, których nienaprawienie spowoduje skrócenie okresu bezpiecznej eksploatacji. Dwójka to stan "niedostateczny" - obiekt wykazuje uszkodzenia obniżające przydatność użytkową, ale możliwe do naprawy. Jedynka to stan "przedawaryjny" - wskazuje na nieodwracalne uszkodzenia dyskwalifikujące przydatność użytkową. Zero oznacza, że obiekt przestał istnieć - uległ zniszczeniu.

W przypadku obiektów zlokalizowanych nad PST informacje są kiepskie. Wyremontowany wiadukt nad PST Szymanowskiego ma najlepszą ocenę - 4,2. Wiadukty nad PST Kurpińskiego, PST Lechicka, PST Słowiańska oraz południowa strona wiaduktu nad PST Al. Solidarności mają trójkę, a więc ich stan jest niepokojący. Najgorszą ocenę, dwójkę, dostała północna strona wiaduktu nad PST Al. Solidarności - to stan niedostateczny.

- Zły lub pogarszający się stan techniczny kolejnych obiektów oznacza, że ich przebudowy w perspektywie najbliższych lat będą nieuniknione. Zdaniem Rowerowego Poznania już teraz należy jednak rozpocząć przygotowania w taki sposób, aby przyszłe inwestycje nie ograniczyły się do odtworzenia istniejących rozwiązań - przekonuje organizacja Rowerowy Poznań. I dodaje, że w rejonie trasy PST mieszka coraz więcej osób starszych, do których potrzeb trzeba dostosować infrastrukturę.

- Stowarzyszenie wylicza, że dojście spod pierwszego wieżowca na Os. Zwycięstwa na przystanek tramwajowy w stronę centrum wymaga pokonania 10 biegów schodów, co odpowiada przejściu kilku pięter. Sprawna osoba porusza się na atrakcyjnym dystansie ok. 250 metrów, ale już osoba z niepełnosprawnością, która chce skorzystać z pochylni, ma na tej trasie aż 800 metrów z zejściami i podejściami w różnych kierunkach. Wg wyliczeń naukowców z Politechniki Poznańskiej zwykła przesiadka między autobusami na dwóch różnych przystankach na węźle PST Al. Solidarności w przypadku osób, które nie mogą korzystać ze schodów, wymaga pokonania nawet ponad 400 metrów.

Rowerowy Poznań proponuje, by wprowadzić zmiany:

- oddzielić ruch pieszy od rowerowego. - Dwukierunkowe drogi dla rowerów po obu stronach wiaduktów, uwzględnienie przy przebudowie nowej drogi dla rowerów wzdłuż PST zgodnie z koncepcją konsultowaną w 2019 r., osobne chodniki z bezpośrednim zejściem na przystanki tramwajowe oraz platformy przystanków autobusowych zapewniające komfortowe wysiadanie i oczekiwanie.

- utworzyć proste połączenia rowerowe i piesze między osiedlami i przystankami na trasie PST

- wybudować przejścia piesze bez schodów

- zamontować windy między przystankami tramwajowymi i autobusowymi

- dodatkowo postulują, by plany związane z wiaduktami skoordynować z budową głównych tras rowerowych w tym rejonie.

- Przy planowaniu kolejnych przebudów warto wyciągnąć wnioski z wcześniejszych inwestycji, w tym z przebudowy Kaponiery i remontu wiaduktu na ul. Szymanowskiego. W przypadku wiaduktu na Szymanowskiego, mimo bardzo dużej szerokości pasa drogowego - sięgającej około 50 metrów - oraz ośmiu pasów ruchu na jezdniach, po remoncie nie powstało komfortowe i czytelne połączenie rowerowe. Mieszkańcy na rowerach są kierowani na buspasy, jadą serpentynami i tunelami oraz dalej przeciskają się na zwężeniach przy słupach. Analogicznie w przypadku Ronda Kaponiera: przebudowa zaplanowana przed EURO 2012 odtwarzała założenia sprzed wielu dekad, przez co na koniec obiekt pozostał dalej niefunkcjonalny i w kolejnych latach wymagał dodatkowych nakładów.

Stowarzyszenie apeluje, by już teraz zaplanować całość kompleksowo.