Czy tomografia klatki piersiowej jest w stanie wykryć choroby serca?
Tomografia komputerowa klatki piersiowej to jedno z najbardziej wszechstronnych badań obrazowych, wykorzystywane do oceny płuc, śródpiersia i dużych naczyń. Choć kojarzy się przede wszystkim z diagnostyką chorób oddechowych, nowoczesne techniki tomografii pozwalają również na dokładną ocenę serca i struktur z nim związanych. W zależności od rodzaju wykonywanego badania, TK może pomóc w wykryciu wielu problemów kardiologicznych, które wcześniej wymagałyby zastosowania bardziej inwazyjnych metod.
Jakie elementy układu krążenia można ocenić w tomografii klatki piersiowej?
Klasyczna tomografia klatki piersiowej pozwala ocenić budowę i położenie serca, a także otaczające je struktury, m.in. aortę, tętnice płucne, żyły główne czy osierdzie. Badanie może ujawnić powiększenie sylwetki serca, obecność płynu w worku osierdziowym lub nieprawidłowości w przebiegu dużych naczyń. W wielu przypadkach umożliwia również wykrycie zmian pourazowych, tętniaków oraz zwężeń, zwłaszcza gdy wykonuje się je z kontrastem. Choć nie jest to typowe badanie "kardiologiczne", już podstawowy TK daje cenne informacje o stanie układu krążenia.
TK serca i naczyń - czyli kiedy tomografia jest typowo kardiologiczna?
Aby dokładniej ocenić serce, stosuje się specjalistyczne odmiany tomografii, takie jak TK serca lub angio-TK naczyń wieńcowych. Dzięki wysokiej rozdzielczości i możliwości zsynchronizowania pracy skanera z rytmem serca, badanie pozwala zobaczyć szczegóły, które są niewidoczne w standardowym TK klatki piersiowej. Angio-TK wieńcowe umożliwia ocenę drożności tętnic wieńcowych, wykrycie blaszek miażdżycowych, zwężeń czy niestabilnych zmian, które mogą prowadzić do zawału. To bardzo dokładne i nieinwazyjne badanie, często stosowane jako alternatywa dla klasycznej koronarografii.
Jakie choroby serca można wykryć w tomografii klatki piersiowej?
W zależności od rodzaju tomografii i użycia kontrastu badanie może ujawnić m.in.:
-
tętniaki aorty piersiowej, pęknięcia lub rozwarstwienia ścian naczyń,
-
zatory w tętnicach płucnych,
-
płyn w osierdziu oraz cechy zapalenia osierdzia,
-
wady anatomiczne serca i nieprawidłowości położenia,
-
zwapnienia w tętnicach wieńcowych, które świadczą o rozwoju miażdżycy,
-
zwężenia i niedrożności naczyń,
-
pogrubienie ścian serca lub jego powiększenie.
Chociaż echokardiografia i rezonans magnetyczny serca nadal pozostają podstawowymi badaniami kardiologicznymi, tomografia bywa bardzo pomocnym narzędziem, zwłaszcza gdy konieczna jest szybka, precyzyjna i nieinwazyjna diagnostyka.
Kiedy lekarz kieruje na tomografię klatki piersiowej pod kątem chorób serca?
Tomografię zleca się m.in. przy przewlekłej duszności niewyjaśnionego pochodzenia, bólu w klatce piersiowej, nieprawidłowym EKG, podejrzeniu zapalenia osierdzia, chorób aorty lub zatorowości płucnej. Badanie jest również wykorzystywane w ocenie pacjentów po urazach klatki piersiowej, a także przed zabiegami kardiochirurgicznymi. W przypadku angio-TK wieńcowego wskazaniem może być podejrzenie choroby wieńcowej, szczególnie u osób z pośrednim ryzykiem zawału, u których inne badania nie dały jednoznacznych wyników.
Jak przygotować się do tomografii klatki piersiowej?
Jeśli badanie ma być wykonane z kontrastem, konieczne jest posiadanie aktualnego wyniku kreatyniny, który ocenia sprawność nerek. Na badanie najlepiej zgłosić się na czczo, zachowując 4-5 godzin przerwy od ostatniego lekkiego posiłku. W dniu badania warto dobrze się nawodnić, wypijając około 0,5-1 litra wody. Pacjenci przyjmujący metforminę powinni odstawić lek na 48 godzin przed TK, aby uniknąć ryzyka zaburzeń metabolicznych (dotyczy wyłącznie badań z kontrastem).
Jak przebiega badanie TK klatki piersiowej?
Tomografia odbywa się w pozycji leżącej, na specjalnym stole wsuwanym do wnętrza aparatu. Podczas badania urządzenie wykonuje serię zdjęć, a pacjent musi pozostać nieruchomo. Konieczne jest także wstrzymanie oddechu na krótką chwilę. Całość trwa zwykle do 20 minut i jest całkowicie bezbolesna. Po badaniu można wrócić do normalnej aktywności, a przy podaniu kontrastu zaleca się wypić więcej wody, aby szybciej usunąć go z organizmu.

