blog background
 
Centrum_Techniki: Kliknij_w_Historie
muzeum techniki
metka_epoznan
Radioodbiornik Szarotka
ok
4
not ok
0
liczba odsłon: 288

Szarotka to pierwszy polski, przenośny, lampowy radioodbiornik. 

Produkowany był w latach 50, XX wieku w Zakładach Radiowych im. Marcina Kasprzaka w Warszawie na licencji austriackiego Siemensa. 

Szarotkę można było zasilać  z baterii lub zasilacza sieciowego mającego kształt podstawki, na którym stał radioodbiornik. Czas pracy baterii wynosił 25 – 30 godzin.  Początkowo był to odbiornik dwuzakresowy, a więc odbierający fale długie i średnie, oznaczony jako Szarotka 2.

Kolejny odbiornik,  trzyzakresowy oznaczony jako Szarotka 3 odbierał dodatkowo 25-metrowy wycinek fal krótkich. Przy wykorzystywaniu sieciowym można korzystać z zasilacza sieciowego, który jest równocześnie podstawką. 

Szarotkę po raz pierwszy zaprezentowano w marcu 1957 r. na wiosennej wystawie w Lipsku. Cena w roku 1961 wynosiła 1200 zł. Dla porównania minimalna płaca w tych latach wynosiła w Polsce około 1100 zł.


Wymiary Szarotek: 225 x 170 x 65 mm

Ciężar z bateriami:  ok. 2 kg.

WASZE KOMENTARZE
Autor bloga wyłączył możliwość komentowania tego wpisu